Jesienny numer „Życia Duchowego” został zainspirowany przypadającą w tym roku tysięczną rocznicą pierwszych dwu koronacji na króla Polski: Bolesława Chrobrego w Wielkanoc 1025 roku, a po jego śmierci – Mieszka II w Boże Narodzenie tego samego roku. Jak czytamy we wstępie, to właśnie pierwsi królowie „położyli fundamenty pod to, co można by nazwać polską duchowością”. Stąd w numerze skupiamy się na duchowym znaczeniu wspomnianego jubileuszu i przypominamy milenijną drogę polskiej duchowości.

Wprowadzeniem do tematu jest artykuł ks. Jarosława M. Popławskiego pt. „Specyfika polskiej duchowości”, w którym autor przywołuje wiele postaci i nurtów polskiej duchowości, od chrztu Polski do czasów współczesnych. Zasygnalizowane przez ks. Popławskiego wątki rozwijają kolejni autorzy, ukazując naszych władców, świętych i liczne charyzmaty, które w ciągu kolejnych wieków wpływały na kształt polskiej pobożności.

Krzysztof Ożóg w dwóch artykułach pisze o Bolesławie Chrobrym i jego roli w tworzeniu chrześcijańskiej Polski oraz o św. Jadwidze Andegaweńskiej i Władysławie Jagielle. Gościsław Malinowski ukazuje sylwetkę Bolesława Śmiałego i św. Stanisława Biskupa, ks. Bogusław Drożdż – Sługi Bożego Henryka II Pobożnego, a Teresa Anna Izworska OSC – św. Kingi. W kolejnych tekstach Andrzej Zając OFMConv pisze o duchowości franciszkańskiej w Polsce; Edgar Sukiennik o roli zakonu jezuitów w kształtowaniu nie tylko duchowości, lecz także polskiej kultury; a Elżbieta Wiater o geniuszu kobiecym i błogosławionych Polkach, między innymi: bł. Zofii z Maciejowskich Czeskiej, bł. Elżbiecie Róży Czackiej i bł. Hannie Chrzanowskiej. W dalszej części numeru Marcin Minczyński OSPPE pochyla się nad polską maryjnością; a ks. Janusz Królikowski pisze o pobożności ludowej. Ostatnie teksty działu głównego poświęcone są odziaływaniom, jakie na polską duchowość miały: dziedzictwo Żydów Rzeczpospolitej (Sławomir Jacek Żurek), protestantyzm (ks. Janusz Podzielny) oraz tradycja Kościołów wschodnich (Marek Blaza SJ).

W numerze poruszamy jedynie wybrane wątki z historii polskiej duchowości. Zachęcamy jednak naszych Czytelników do dalszego zagłębiania się „w wielkie bogactwo naszej duchowości, która, owszem, jest częścią duchowości całego Kościoła, ale nosi zarazem niepowtarzalne cechy polskiej kultury i obyczajowości – polskiej duszy”.