Z ks. Robertem Skrzypczakiem, wykładowcą teologii na Akademii Katolickiej w Warszawie, rozmawia Stanisław Łucarz SJ.

Chodzi o to, by zauważyć Boga, który stworzył bogactwo stworzeń i cudów natury. Bez Niego dla mistyków Karmelu, dla ludzi modlitwy to wszystko jest niczym. Piękno stworzenia jest znakiem i śladem Boga w świecie; pomocą, która pozwala nam odkryć samego Boga. Znakiem Jego obecności.

Mogę bez wahania powiedzieć, że całe moje dorosłe życie przebiegało w jakiś sposób pod skrzydłami Jana Pawła II. Nie chodzi mi jedynie o dorosłość w sensie metrykalnym, choć także, bo w chwili wyboru kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową miałam osiemnaście lat. Mam tu na myśli przede wszystkim „dorastanie do wiary”.

Jan Paweł II był dla mnie wielkim sługą Boga, prostym i pokornym człowiekiem, mężem mistycznej modlitwy, oddanym bratem wszystkich, ofiarnym duszpasterzem do granic ludzkiej wytrzymałości, całkowicie dyspozycyjnym, niezależnie od stanu zdrowia, zmęczenia, ilości obowiązków. To w ludzkim obliczu Jana Pawła II wierni widzieli obraz – ikonę świętość Boga