cierpienie

powiązane treści:

  1. Cnota odwagi

    Istotą odwagi nie są same szlachetne czyny, ale postawa serca, które oddane jest Bogu i ludziom. To w odważnym sercu rodzą się decyzje o odważnych czynach. Dla rozeznania odwagi należałoby zapytać: dla kogo żyjemy oraz komu poświęcamy nasze życie?
  2. Naśladować Jezusa w znoszeniu krzywd

    Naturalną postawą wobec cierpienia jest z jednej strony sprzeciw, a z drugiej poddanie i akceptacja. Chrześcijanie mają przede wszystkim łagodzić, usuwać i przezwyciężać cierpienie. Czynić wszystko, co w ludzkiej mocy, aby usuwać ból i jego źródła. Nie mogą jednak popadać w iluzję, że każde cierpienie da się uleczyć.
  3. Krzyż Chrystusa znakiem nadziei

    Krzyż Chrystusa stanowi „jedyną nadzieję” dla tych, którzy są cierpiący, znękani, utrudzeni – faktycznie dla wszystkich ludzi. Nie ma bowiem człowieka, który nie doznawałby bólu, fizycznego czy duchowego, pochodzącego od świata, czy takiego, który sam sobie zadaje. Bólu zawinionego i – niezawinionego, jak w przypadku biblijnego Hioba.
  4. Współczucie w kierownictwie duchowym

    Istnieją wydarzenia w szczególny sposób kojarzone ze współczuciem. Jednym z nich jest niewątpliwie kierownictwo duchowe. Oczekiwania wiązane z kierownikiem duchowym odnoszą się także i do tej umiejętności, która pozwala spotkać się, poczuć się bezpiecznie i być zrozumianym.
  5. Kazanie na Wielki Piątek

    Nasze życie obfituje w codzienne ukrzyżowania: małe i większe. Każdy krzyż jest wezwaniem, by stał się miejscem pokonywania przekleństwa życia – grzechu. W naszych ranach, cierpieniach, złączonych z ranami i cierpieniami Jezusa, jest nasze zbawienie, ocalenie oraz zdrowie naszych dusz.
  6. Życie Duchowe • JESIEŃ 80/2014

    Jak dobrze się spowiadać
    Numer jesienny kwartalnika „Życie Duchowe” poświęcony jest tematowi „Jak dobrze się spowiadać”. W publikowanych artykułach nasi Autorzy starają się odpowiedzieć na pytanie, co robić, by sakrament pokuty i pojednania przynosił poczucie duchowej odnowy i umocnienie w wierze.

Strony