Drodzy Czytelnicy!

Życie Duchowe • ZIMA 29/2002
Dział • Temat numeru
Życie Duchowe Zima 29/2002

Oddajemy do Waszych rąk kolejny numer "Życia Duchowego" w wersji poszerzonej oraz w zmienionej formie i szacie graficznej. W nowym wydaniu naszego Pisma z jednej strony chcemy zachować wypracowany przez lata styl, z drugiej zaś pragniemy podjąć nowe wyzwania związane z duchową i cywilizacyjną sytuacją współczesnego człowieka. Obok refleksji i dyskusji nad życiem duchowym potrzebujemy dzisiaj również bezpośredniego duchowego pokarmu, dzięki któremu moglibyśmy coraz głębiej zanurzać się w życie Ducha Bożego.

 

1. Tragiczne wydarzenia ostatnich miesięcy, jakie miały miejsce Stanach Zjednoczonych jeszcze raz potwierdzają, iż krwiobiegiem życia ludzkości nie może być produkcja, handel i pieniądz, ale autentyczne życie duchowe, którego istotą jest zawsze wiara w Boga pełnego miłości oraz budowane na niej współczucie i miłosierdzie wobec bliźnich, szczególnie zaś wobec ubogich tej ziemi.

Po tej tragedii dały się słyszeć niepokojące głosy oskarżenia pod adresem religii - każdej religii. Niektórzy pytali: cóż znaczy religia, która formuje ludzi ogarniętych taką nienawiścią, że gotowi są oni zabić siebie, by móc zabić wielu? Jeżeli czyjaś wiara nakazuje mu zabijać i krzywdzić innych, to z pewnością uległa ona już takiemu zafałszowaniu, iż trudno dostrzec w niej rzeczywiste doświadczenie duchowe. Jest jakąś formą demonicznej ideologii. Bóg Jedyny, w którego wierzymy, jest źródłem każdej formy życia i nie ma upodobania w niszczeniu i śmierci. On kocha życie.

Aby nasza wiara mogła zachować swój autentyzm, musi nieustannie podlegać wewnętrznemu rozeznaniu, oczyszczaniu i uzdrowieniu. Pragniemy, by kwartalnik "Życie Duchowe" stanowił dla nas wszystkich zachętę i wsparcie w procesie nieustannego rozeznawania i oczyszczania doświadczenia wiary.

 

2. W swej nowej formie Pismo będzie proponować w każdym numerze konkretny Temat numeru odnoszący się do życia duchowego. Inspiracją dla tematów będzie najpierw Ewangelia, która jest zasadniczym źródłem chrześcijańskiego życia duchowego, a następnie sama rzeczywistość dnia codziennego: życie rodzinne, przyjacielskie, zawodowe, społeczne, polityczne, gospodarcze itp.

Kolejna proponowana rubryka to Duchowość "Ćwiczeń". Kierujemy ją nie tylko do szerokiego grona osób, dla których Ćwiczenia duchowe św. Ignacego Loyoli stały się ważnym punktem odniesienia duchowego, ale także do tych, którzy jeszcze nie zetknęli się z duchowością ignacjańską. Duchowość św. Ignacego może być dla wielu prawdziwą niespodzianką i zaskoczeniem.

Dalej będziemy proponować dział Modlitwa i życie. Redagując Pismo wychodzimy z założenia, że chrześcijańskie życie duchowe rozwija się poprzez modlitwę i na modlitwie. Będziemy w nim zamieszczać wprowadzenia do medytacji i kontemplacji, rozważania o modlitwie oraz teksty klasyków duchowości, świętych i mistyków. W każdym numerze będziemy też publikować Rozmowy duchowe - wywiady, które będą podejmować przede wszystkim problemy związane z życiem duchowym. W rubryce Pytania i odpowiedzi omawiać będziemy te problemy, które będą nam podsuwać nasi Czytelnicy.

Mamy nadzieję, że interesujący okaże się także dział Świadectwa. Będziemy zapraszać osoby znane i nieznane, by zechciały dzielić się z nami osobistym doświadczeniem wiary w Boga, służby Jemu i miłości do ludzi. Świadectwa, które proponujemy w obecnym numerze tchną szczerością, otwartością i ewangelicznym zaangażowaniem. Ponieważ nasze życie duchowe wciela się w konkretną sytuację cywilizacyjną, stąd też na łamach naszego Pisma podejmiemy także refleksję nad wydarzeniami kulturalnymi, nad filmem oraz nad książką. Omawiać będziemy przede wszystkim lektury, po które warto sięgać.

 

3. Niniejszy numer poświęcony jest tematowi: Bez miłości byłbym niczym. Słowa te nawiązują nie tylko do znanego Hymnu o Miłości św. Pawła (1 Kor 13, 1nn), ale także do Fundamentu Ćwiczeń duchowych (ĆD, 23). Ponieważ szczupłość niniejszego wstępu nie pozwala mi przedstawić numeru szerzej, stąd też pozostawiam Czytelnikowi odkrywania całego bogactwa treści poszczególnych działów, jakie w tym numerze zawarliśmy. Niech mi wolno będzie jedynie polecić Rozmowę w redakcji, w której przedstawiamy się naszym Czytelnikom oraz dzielimy się z nimi naszym osobistym doświadczeniem.

 

4. Poprzez nasze Pismo chcemy nie tylko pobudzać do refleksji nad życiem duchowym czy też zachęcać do osobistego zaangażowania w nie, ale pragniemy także tworzyć krąg ludzi, którzy wzajemnie wspierają się i tworzą duchową rodzinę. Możliwe to będzie przede wszystkim poprzez modlitwę za siebie nawzajem. W każdy wtorek o godz. 19.00 w Bazylice Najświętszego Serca Pana Jezusa przy ulicy Kopernika 26 w Krakowie będzie odprawiana Msza św. dla Czytelników i Sympatyków "Życia Duchowego". Serdecznie zapraszamy osoby mieszkające w Krakowie i okolicy. Naszą modlitwą będziemy obejmować wszystkich Przyjaciół polecając Bogu ich radości, sukcesy i zwycięstwa, jak też cierpienia, niepowodzenia, słabości i smutki. Pragniemy też prosić o modlitwę w intencji naszych Autorów, Redaktorów i wszystkich pracujących na rzecz Pisma. Aby nasze ludzkie dzieła mogły przynosić dobre owoce, potrzebują wielkiego wsparcia modlitewnego.

 

5. Żywimy niezłomną nadzieję, że "Życie Duchowe" w swojej nowej szacie i formie nie tylko nie zniechęci swoich wypróbowanych przez lata Czytelników, Sympatyków i Przyjaciół, ale zdobędzie dalszych. Po cóż bowiem mielibyśmy redagować Pismo, tracąc siły i środki, gdyby nie było ono czytane? W sposób szczególny chcemy zaprosić do lektury naszego Pisma szerokie kręgi osób, które odprawiły rekolekcje ignacjańskie. Pragniemy, aby "Życie Duchowe" pomagało im kontynuować i pogłębiać ignacjańskie doświadczenie.

Na koniec niech mi wolno będzie wyrazić wdzięczność mojemu poprzednikowi, Stanisławowi Obirkowi SJ oraz Sekretarzowi Pisma, Marii Wolańczyk, którzy przez siedem lat wytrwale pracowali na rzecz "Życia Duchowego". Chcemy kontynuować i dalej rozwijać ich dzieło. Na okres Adwentu oraz Bożego Narodzenia wszystkim Czytelnikom i Autorom składam najserdeczniejsze życzenia głębokiego przeżycia oczekiwania na Pana oraz pokoju, radości i wzajemnej miłości płynących z przeżycia tajemnicy Wcielenia.